Geplaatst op Geef een reactie

Zelf een draagzak naaien of toch liever laten doen?

Wat is er nou leuker dan zelf je eigen draagzak naaien? Van te voren lijkt het allemaal vrij simpel. Naaien is je hobby. Je hebt een naaimachine en je vindt van jezelf dat je redelijk goed kunt naaien. Dus je kunt zelf een draagzak naaien. Helemaal naar wens.

Maar wanneer je er wat dieper in duikt zitten er toch een paar haken en ogen aan. Zo zijn er bepaalde richtlijnen voor de veiligheid waar je je aan moet houden. De materialen die je gebruikt moeten sterk en stevig genoeg zijn. Maar ook tijdens het naaien zijn er richtlijnen waar je rekening mee moet houden. Ook moet je naaimachine sterk genoeg zijn om door dikke lagen materiaal te naaien.  Als laatste onderschatten mensen vaak hoeveel tijd er nodig is om een draagzak te naaien. Maar wanneer het dan uiteindelijk gelukt is, ben je super trots. Want je hebt zelf je eigen draagzak gemaakt!

Veiligheid

De veiligheid van je kind staat natuurlijk voorop. Je kind is je kostbaarste bezit. Je wilt niet dat de draagzak stuk gaat en dat daardoor je kind uit de draagzak kan vallen. Het is dus belangrijk om sterke materialen te gebruiken. Stevige stof, stevig band en sterke gespen die niet breken wanneer er een flink gewicht aan hangt. De stof moet niet alleen stevig zijn, maar ook ‘sabbelproof’. Sommige kindjes sabbelen graag aan de draagzak. Het is dus belangrijk dat je kind op die manier geen giftige stoffen binnen kan krijgen.

Instructies

Als je voor het eerst een draagzak wilt naaien is het handig om met een goed patroon te beginnen. Er zijn verschillende goede patronen te koop. Wanneer je een goed patroon hebt, staan er duidelijke veiligheidsrichtlijnen in de instructies. Ook staan er vaak duidelijke stap-voor-stap foto’s in het patroon. Wanneer je de instructies goed opvolgt weet je zeker dat je aan het einde een veilige draagzak hebt.

Naaimachine

Je naaimachine moet sterk genoeg zijn.  Sterk genoeg om door dikke lagen stof naaien. Het zwarte band op de schouderbanden naaien is een hele uitdaging. Om zo’n dik pakket stof, schuim en band netjes onder het voetje van de naaimachine te krijgen is soms echt een worstelpartij. Als je het er dan eindelijk netjes recht onder gekregen hebt, moet de naaimachine er ook nog doorheen naaien. Zonder steken over te slaan of zonder ‘draadkots’ aan de onderkant. Je hebt een nette steek nodig voor een veilig stiksel.

December vorig jaar nam ik een pakket materialen van iemand over. Diegene was begonnen aan het naaien van een draagzak. Helaas kwam de naaimachine niet door het schuim en band van de schouderbanden heen. Het bouwpakket belandde in een hoek. Toen het weer uit de hoek kwam, was de draagzak al te klein. Ik nam het materialenpakket over en zette de draagzak in elkaar. De foto’s bij deze blog zijn van deze draagzak.

Benodigde tijd

Vaak onderschatten mensen de benodigde tijd voor het naaien van een draagzak. Als ervaren draagzakmaakster ben ik zelf bijvoorbeeld al gauw 3 tot 4 uur bezig met een schortmodel draagzak. Het naaien van een draagzak is een secuur werkje. Dit is iets wat ik zelf tijdens het naaien ook constant in de gaten houd. Het is niet iets wat je even snel kunt doen. Je hebt echt je opperste concentratie nodig tijdens het naaien van een draagzak. Een foutje is anders zo gemaakt. Wanneer je de instructies niet goed opvolgt, is de draagzak uiteindelijk misschien onveilig.  Zonde van je tijd en geld.

Zelf maken of laten maken?

Wat de moraal van dit verhaal is? Dat je van te voren goed na moet denken of het naaien van een draagzak iets voor jou is. Zodat je goed voorbereid bent. Zodat je weet waar je mee bezig bent. Zodat jouw project niet eindigt zoals de draagzak uit het voorbeeld.

Wanneer je goed met de naaimachine overweg kunt is het echt prima zelf te doen. Zo ben ik tenslotte zelf ook ooit begonnen. Je hoeft het ook niet alleen te doen. Er is tegenwoordig een schat aan informatie op internet te vinden. Op Facebook is er bijvoorbeeld ook de groep ‘Zelf draagzak maken‘. In die groep vind je allemaal behulpzame mensen die je op weg helpen. Waar je de patronen en materialen kunt vinden. Welke materialen geschikt zijn en nog veel meer informatie. Schroom niet, stel je vragen en verzamel van te voren alle informatie en materialen die je nodig hebt.

Wanneer je niet zelf kunt naaien, of wanneer je besluit om je draagzak toch niet zelf te maken, zijn er genoeg maaksters zoals ik. Zij hebben ervaring en nemen het graag voor je uit handen (of maken het voor je af). Uiteindelijk willen we allemaal een fijne en veilige draagzak om je kind in te dragen.

Geplaatst op Geef een reactie

Testpatroon: Altona Belt Bag

Ik mocht voor “The Folk Art Factory” het patroon van de “Altona Belt Bag” testen. De “Altona Belt Bag” is een handig heuptasje met handige vakjes. Zo is er een vakje voor je (bank)pasjes, je boodschappenmuntje en twee andere handige ritsvakjes. Eentje aan de buitenkant en eentje aan de binnenkant. Hij is klein genoeg om onder je jas te dragen. Zo kun je veilig je belangrijkste zaken meenemen.

De Altona Belt Bag is ook erg handig wanneer je bijvoorbeeld een kind op je rug draagt in de draagdoek of draagzak. In het heuptasje kun je de belangrijkste dingen makkelijk meenemen. Zo hoef je geen grote tas mee te nemen of al je broekzakken of jaszakken vol te proppen. Je hebt alles overzichtelijk bij de hand.

Na het bestellen van het patroon kun je een PDF bestand met de instructies downloaden. Je hoeft in principe niets uit te printen. Je kunt alles meteen uit de stof knippen. Een goede reden om je rolmes, liniaal en snijmat weer eens tevoorschijn te halen. De patroondelen zijn in de basis allemaal rechthoeken. Soms met een kleine ronding of schuine kant die je gemakkelijk kunt afknippen.

Ik vond de (Engelse) werkbeschrijving duidelijk geschreven en makkelijk te volgen. Sommige stappen zijn extra geïllustreerd met duidelijke foto’s. Zo is dit tasje leuk om te maken voor zelfverzekerde beginners, maar zeker ook voor gevorderden. Je kunt je eigen patroon hier bestellen.

 

Geplaatst op Geef een reactie

Testpatroon: Alcento Patterns Drako Hoodie

Alcento Patterns Drako Hoody

Ik mocht voor Alcento Patterns het patroon voor de Drako Hoodie testen. In de eerste testronde naaide ik voor mijn kleuter met maat 122/128 de trui in maat 7. De finale-versie van de sweater naaide ik  in maat 10 voor mijn schoolkind met maat 146/152 .

De trui heeft een aantal gave details. Zoals grote spikes op de capuchon en op de rug. De achterkant van de trui is langer waardoor het op een dino- of drakenstaart lijkt.  In de mouwen zitten coole vleugels verwerkt. Als je wilt kun je de trui maken met een kangoeroezak. Verder heeft de trui lange mouwboorden. De capuchon is lekker oversized. De lengte van de trui is lekker lang (vooral als je de versie met verlengde achterkant maakt).

De vleugels zien er niet alleen leuk uit, maar ze zijn ook praktisch vormgegeven. De vleugels geven genoeg ruimte om lekker te kunnen bewegen. Dit komt door de vorm en doordat ze van rekbare stof gemaakt worden. De vleugels kunnen ook genoeg opgevouwen worden om een jas over de trui aan te trekken.

Ben je enthousiast geworden? Wil je zelf ook zo’n leuke Drako Hoodie van Alcento Patterns naaien? Je kunt hem bestellen via onderstaande link: https://www.alcento-patterns.com/product/drako-hoody/

Alcento patterns Drako Hoodie voorkantAlcento patterns Drako Hoodie achterkant

Geplaatst op Geef een reactie

Poppendrager = Speelgoed

poppendrager Solnce Genesis Bliss binnenkant

Gisteren scrolde ik door mijn tijdlijn op Facebook en kwam een post tegen waar ik toch wel een beetje van schrok. Een kind droeg een jonger broertje/zusje in een poppendrager. Hoewel het er misschien grappig uit ziet, vond ik dit persoonlijk niet zo grappig en ik schrok er dus ook van.

Een poppendrager is speelgoed. Het is bedoeld als speelgoed om een pop of knuffel in te dragen. Een poppendrager is niet ontworpen om er een echt kind in te dragen.

Poppendragers hebben vaak geen veiligheidsstiksels. De gespen en het band zijn niet altijd getest op gewicht of breekkracht. De stof is vaak dunner, waardoor het makkelijker kan scheuren. De gebruikte naadtoeslag is veel kleiner. De lengte van de banden binnenin de poppendrager is veel korter dan bij een echte draagzak. De tailleband zit maar met één naadje vast aan het rugpand. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Een poppendrager is dus echt ontworpen als speelgoed. Dus alsjeblieft, doe het niet! Zet geen echt kind in een poppendrager. Ook niet voor even. Een ongeluk zit immers in een klein hoekje. Het ziet er misschien grappig uit. Maar er kunnen serieuze ongelukken gebeuren wanneer de poppendrager stuk gaat. Dan is het opeens toch niet zo grappig meer…

Geplaatst op Geef een reactie

Hoe het verder ging

Skatebroek Femke

We lassen een korte naaipauze in…

Rond mijn 16e pakte ik de draad weer op. De nieuwe punkgolf had Nederland bereikt. Ik wilde graag meedoen en ook zo’n gave wijde driekwart skatebroek hebben. In Fryslân was zo’n broek (bijna) niet te krijgen. Dus de eerste naaide mijn moeder voor mij.

Skatebroek FemkeAlleen is één broek natuurlijk niet genoeg. Hij moet tenslotte een keer in de was. Er moest dus een tweede komen. Na lang zeuren vroeg ze waarom ik hem zelf niet maakte. Dat ik daar zelf niet op gekomen was…

Gelukkig had ik bij de eerste broek meegeholpen en goed opgelet. Met een beetje hulp had ik al snel een tweede broek gemaakt. Daarna volgde al snel een lange wijde skatebroek.

Vervolgens heb ik eindeloos met dat patroon gevarieerd en ge-experimenteerd. Ik denk dat ik door de jaren heen wel 50 verschillende varianten genaaid heb. Verschillende stoffen en kleuren, verschillende maten, wijdere pijpen, grotere (zij)zakken, meer zakken, verschillende pijplengtes…

Je kunt wel zeggen dat het spreekwoord “al doende leert men” op mij van toepassing is. In die periode heb ik ècht de basis gelegd voor al mijn kennis van nu. Alle ervaring die ik door de jaren heen opgedaan heb kan ik nu inzetten om prachtige en unieke producten voor jou te maken!

Geplaatst op Geef een reactie

Missie: onontbeerlijk voor de bevlogen webshophouder.

katoenen tasje balstjurrich passend bij duurzame missie

Vandaag werd ik op een forum geconfronteerd met de vraag: ‘Ik wil een kinderwebshop beginnen, wat zal ik gaan verkopen?’. Ik vond dat een vreemde vraag en heb er lang over moeten nadenken waarom het nu zo vreemd was. Ik denk dat het komt omdat de vraagsteller het hele concept van het opzetten van een webwinkel honderdtachtig graden omgedraaid heeft van wat mijn idee was om een webshop te starten, oftewel, de missie klopte niet.

Balstjurrich ringsling roze

Veel webshops, weinig wol?

Er zijn in Nederland erg veel webshops, we zullen binnenkort meer webwinkels dan ‘brick-and-mortar’ winkels hebben. Dat betekent dat er veel webshops zullen zijn die in elkaars vaarwater zitten. Om daarin succesvol je weg te vinden is een leerproces. Ik doe op dit moment zelfs een cursus om te leren hoe ons Balstjurrich beter opvalt tussen al deze shops. Het is in ieder geval duidelijk dat hoewel je misschien met minder geld een webshop op kunt starten omdat je geen winkelpand nodig hebt. Maar dat betekent niet dat het makkelijk is, en al helemaal niet dat het goedkoop is!

Als je dan ook nog eens zonder goed idee en een motiverende persoonlijke insteek eraan begint dan heb je al half verloren. Ik ben altijd zo blij als ik onze fantastische producten zie en mag versturen! Zonder dat goede gevoel en de idealen hierachter van een betere wereld zou het hebben van een webshop eigenlijk alleen maar werk zijn.

Een Super missie.

In eigen atelier mooie kwaliteitsproducten voor kinderen maken waar iedereen inclusief wij zelf blij van worden.

De producten van Balstjurrich zijn gebaseerd op de trend dat ouders steeds minder goedkope importproducten willen voor hun kinderen, en in plaats daarvan goede kwaliteit en service zoeken. Dan is het natuurlijk een mooi idee dat de producten worden gemaakt in eigen regio, waardoor de goede kwaliteit, goede service en op maat gemaakte producten mogelijk zijn. De werkgelegenheid verbetert hierdoor ook waardoor iedereen weer profiteert. Ik vind het dan ook een goede zaak dat steeds meer vakmensen hun eigen webwinkel kunnen starten, of gaan verkopen via Etsy, Dawanda, Marktplaats, of in een echte ‘winkel’ zoals Jouw Marktkraam. Samen vormen we een beweging terug naar de basis van goed ondernemerschap dat dicht bij jezelf als maker blijft. Hoe meer je in eigen hand houdt, hoe meer kosten je kunt besparen.

katoenen tasje balstjurrich passend bij duurzame missie
Balstjurrich; altijd al tegen plastic tasjes.

Balstjurrich doet zoveel mogelijk zelf en wij zijn daarom volledig verantwoordelijk dat jij, als toekomstige en huidige klant, 100% tevreden over ons bent en blijft. Die belofte kunnen we makkelijk doen, omdat we alles in eigen hand hebben kunnen we ook alles oplossen. Nu moeten we alleen nog even zorgen dat iedereen dat weet.

 

 

Geplaatst op Geef een reactie

Opruimen met plezier

opruimen met plezier

Sloddervossen zijn het, die kinderen!

Niet gek ook, want opruimen moet je leren. Daar kun je eigenlijk niet vroeg genoeg mee beginnen. Vanaf dat je kindje kan lopen en een beetje kan praten kun je het woord ‘opruimen’ koppelen aan het doen ervan. Bijvoorbeeld door al het kleine speelgoed weer in de bak te doen, de puzzels in de doos en de doos in de kast. Doe het samen en maak het leuk en gezellig. Opruimen kan onderdeel zijn van het avondritueel, zodat de dag echt klaar is. Kinderen reageren vaak goed als ze vriendelijk worden geholpen. In dat opzicht zijn het net kleine mensjes. Het kinderdagverblijf waar mien famke heen gaat heeft een handig liedje waarmee wordt aangegeven dat het tijd is om op te ruimen.

Opruimen 1 en 2
Wie doet er met me mee?
Samen 3 en 4
Opruimen met plezier!

opruimen met plezier

Opruimen moet, maar hoeft geen klus te zijn.

Veel mensen kunnen niet (zo goed) opruimen en ik ben daar één van! Je leeft niet om op te ruimen denk ik dan. Maar soms is het toch fijn om een opgeruimd huis te hebben. Je hoofd voelt daardoor een stuk frisser en lichter. Daarom is het boek van Marie Kondo, ‘Opruimen!’ ook zo succesvol. Zij legt de nadruk op minder bezittingen, en alleen dingen hebben waar je blij van wordt. Doordat je minder spullen hebt om schoon te houden, te onderhouden, van her naar der te slepen en over te beslissen wat je ermee moet doen heb je veel minder tijd nodig voordat je kan gaan genieten van de spullen die je nog wel hebt. Dus hoe minder je hebt, hoe meer je eraan hebt.

Zo minimalistisch denken is redelijk nieuw in de geschiedenis. We leven in een tijd van overvloed, waar je bij de Action en IKEA voor een habbekrats een hele nieuwe inrichting kunt kopen. Wat je daarna met je oude inrichting moet doen zeggen ze er niet bij, maar het is nogal wat werk om het kwijt te raken. Alles verkopen duurt lang of lukt niet, maar naar de kringloop of het stort brengen met alleen een bakfiets of kleine auto is ook lastig. Zelfs gratis weggeven is soms een heel gedoe! Kortom, al voor je iets aanschaft zou je eigenlijk moeten nadenken wat je ermee moet doen als je er klaar mee bent. Het makkelijkste is om spullen te kopen waar je niet snel genoeg van hebt en die lang mee gaan! (Laten wij nou net zulke dingen fabriceren, hint hint).

Dit kun je ook toepassen bij kinderspeelgoed. Als je kindje wat ouder is (ca 3 jaar) kun je ze zelf vragen welk speelgoed ze het leukst vinden en dus willen houden, en welk speelgoed ze weg willen geven of verkopen op de koningsdagmarkt. Hoe minder speelgoed, hoe minder ze (en jij) hoeven op te ruimen. Wel is het belangrijk altijd respectvol te zijn naar de bezittingen van een ander, ook die van je kind. Hoewel ze soms moeilijk onderscheid kunnen maken tussen wat voor hen belangrijk is en wat niet, is het gewoon voor ze weggooien geen goed idee want mensen en kinderen zijn vaak emotioneel gehecht aan hun spullen. Als je ze dan zomaar weggooit heb je geen respect voor hun gevoelens. Daar houdt niemand van, dus in dat opzicht zijn het net kleine mensjes.