Geplaatst op Geef een reactie

Zelf een draagzak naaien of toch liever laten doen?

Wat is er nou leuker dan zelf je eigen draagzak naaien? Van te voren lijkt het allemaal vrij simpel. Naaien is je hobby. Je hebt een naaimachine en je vindt van jezelf dat je redelijk goed kunt naaien. Dus je kunt zelf een draagzak naaien. Helemaal naar wens.

Maar wanneer je er wat dieper in duikt zitten er toch een paar haken en ogen aan. Zo zijn er bepaalde richtlijnen voor de veiligheid waar je je aan moet houden. De materialen die je gebruikt moeten sterk en stevig genoeg zijn. Maar ook tijdens het naaien zijn er richtlijnen waar je rekening mee moet houden. Ook moet je naaimachine sterk genoeg zijn om door dikke lagen materiaal te naaien.  Als laatste onderschatten mensen vaak hoeveel tijd er nodig is om een draagzak te naaien. Maar wanneer het dan uiteindelijk gelukt is, ben je super trots. Want je hebt zelf je eigen draagzak gemaakt!

Veiligheid

De veiligheid van je kind staat natuurlijk voorop. Je kind is je kostbaarste bezit. Je wilt niet dat de draagzak stuk gaat en dat daardoor je kind uit de draagzak kan vallen. Het is dus belangrijk om sterke materialen te gebruiken. Stevige stof, stevig band en sterke gespen die niet breken wanneer er een flink gewicht aan hangt. De stof moet niet alleen stevig zijn, maar ook ‘sabbelproof’. Sommige kindjes sabbelen graag aan de draagzak. Het is dus belangrijk dat je kind op die manier geen giftige stoffen binnen kan krijgen.

Instructies

Als je voor het eerst een draagzak wilt naaien is het handig om met een goed patroon te beginnen. Er zijn verschillende goede patronen te koop. Wanneer je een goed patroon hebt, staan er duidelijke veiligheidsrichtlijnen in de instructies. Ook staan er vaak duidelijke stap-voor-stap foto’s in het patroon. Wanneer je de instructies goed opvolgt weet je zeker dat je aan het einde een veilige draagzak hebt.

Naaimachine

Je naaimachine moet sterk genoeg zijn.  Sterk genoeg om door dikke lagen stof naaien. Het zwarte band op de schouderbanden naaien is een hele uitdaging. Om zo’n dik pakket stof, schuim en band netjes onder het voetje van de naaimachine te krijgen is soms echt een worstelpartij. Als je het er dan eindelijk netjes recht onder gekregen hebt, moet de naaimachine er ook nog doorheen naaien. Zonder steken over te slaan of zonder ‘draadkots’ aan de onderkant. Je hebt een nette steek nodig voor een veilig stiksel.

December vorig jaar nam ik een pakket materialen van iemand over. Diegene was begonnen aan het naaien van een draagzak. Helaas kwam de naaimachine niet door het schuim en band van de schouderbanden heen. Het bouwpakket belandde in een hoek. Toen het weer uit de hoek kwam, was de draagzak al te klein. Ik nam het materialenpakket over en zette de draagzak in elkaar. De foto’s bij deze blog zijn van deze draagzak.

Benodigde tijd

Vaak onderschatten mensen de benodigde tijd voor het naaien van een draagzak. Als ervaren draagzakmaakster ben ik zelf bijvoorbeeld al gauw 3 tot 4 uur bezig met een schortmodel draagzak. Het naaien van een draagzak is een secuur werkje. Dit is iets wat ik zelf tijdens het naaien ook constant in de gaten houd. Het is niet iets wat je even snel kunt doen. Je hebt echt je opperste concentratie nodig tijdens het naaien van een draagzak. Een foutje is anders zo gemaakt. Wanneer je de instructies niet goed opvolgt, is de draagzak uiteindelijk misschien onveilig.  Zonde van je tijd en geld.

Zelf maken of laten maken?

Wat de moraal van dit verhaal is? Dat je van te voren goed na moet denken of het naaien van een draagzak iets voor jou is. Zodat je goed voorbereid bent. Zodat je weet waar je mee bezig bent. Zodat jouw project niet eindigt zoals de draagzak uit het voorbeeld.

Wanneer je goed met de naaimachine overweg kunt is het echt prima zelf te doen. Zo ben ik tenslotte zelf ook ooit begonnen. Je hoeft het ook niet alleen te doen. Er is tegenwoordig een schat aan informatie op internet te vinden. Op Facebook is er bijvoorbeeld ook de groep ‘Zelf draagzak maken‘. In die groep vind je allemaal behulpzame mensen die je op weg helpen. Waar je de patronen en materialen kunt vinden. Welke materialen geschikt zijn en nog veel meer informatie. Schroom niet, stel je vragen en verzamel van te voren alle informatie en materialen die je nodig hebt.

Wanneer je niet zelf kunt naaien, of wanneer je besluit om je draagzak toch niet zelf te maken, zijn er genoeg maaksters zoals ik. Zij hebben ervaring en nemen het graag voor je uit handen (of maken het voor je af). Uiteindelijk willen we allemaal een fijne en veilige draagzak om je kind in te dragen.

Geplaatst op Geef een reactie

Testpatroon: ROODvogel Douka broek

ROODvogel Douka broek voorkant

Testpatroon: ROODvogel Douka broek (maat 86-134)

Ik mocht voor ROODvogel het patroon voor de Douka broek testen. Voor mijn kleuter met maat 128/134 naaide ik de broek in maat 134. De broek is duidelijk nog op de groei, want ik moest de pijpen een paar keer omslaan.

De Douka broek is ontworpen voor haar peuterdochter die een hekel heeft aan strakke broeken. De broek zit dus niet aangesloten, maar wat losser rond de benen. Hij is niet ontworpen om er een luier onder te dragen (maar het kan meestal wel). Door het elastiek in de taille is hij ook voor jonge kinderen gemakkelijk zelf aan te trekken. De gulp is er alleen voor de sier.

De broek heeft een aantal leuke details, zoals figuurnaadjes bij de knieën, nepgulp en mooie diepe steekzakken aan de voorkant. Aan de achterkant zit elastiek in de tailleband en een mooie heuppas. De kontzakken bedacht ik er zelf bij.

Het patroon is bedoeld voor niet-rekbarestoffen of stoffen met lichte rek. Ik maakte de broek van een restje vaalzwarte jeansstof met lichte stretch. Het patroon komt met een fotohandleiding en stap-voor-stap werkbeschrijving. Zo is de broek ook te maken voor de gevorderde beginner.

Mijn kleuter heeft normaal gesproken een hekel aan spijkerbroeken. Maar gelukkig wilde hij deze wel proberen. Hij heeft hem daarna ook niet meer uitgedaan. Dat zegt wel genoeg. De broek zat lekker en hij kan er goed in bewegen. Dus als je nog op zoek bent naar een leuk broekpatroon voor je peuter of kleuter, dan is de Douka misschien wel iets voor jou.

Ben je enthousiast geworden? Wil je zelf de Douka broek van ROODvogel naaien? Je kunt hem bestellen via onderstaande link: https://www.roodvogel.nl/index.php/nl/webshop/alles-voor-naaien/naaipatronen/naaipatroon-douka-broek

ROODvogel Douka broek zijkant

Geplaatst op Geef een reactie

Hoe het verder ging

Skatebroek Femke

We lassen een korte naaipauze in…

Rond mijn 16e pakte ik de draad weer op. De nieuwe punkgolf had Nederland bereikt. Ik wilde graag meedoen en ook zo’n gave wijde driekwart skatebroek hebben. In Fryslân was zo’n broek (bijna) niet te krijgen. Dus de eerste naaide mijn moeder voor mij.

Skatebroek FemkeAlleen is één broek natuurlijk niet genoeg. Hij moet tenslotte een keer in de was. Er moest dus een tweede komen. Na lang zeuren vroeg ze waarom ik hem zelf niet maakte. Dat ik daar zelf niet op gekomen was…

Gelukkig had ik bij de eerste broek meegeholpen en goed opgelet. Met een beetje hulp had ik al snel een tweede broek gemaakt. Daarna volgde al snel een lange wijde skatebroek.

Vervolgens heb ik eindeloos met dat patroon gevarieerd en ge-experimenteerd. Ik denk dat ik door de jaren heen wel 50 verschillende varianten genaaid heb. Verschillende stoffen en kleuren, verschillende maten, wijdere pijpen, grotere (zij)zakken, meer zakken, verschillende pijplengtes…

Je kunt wel zeggen dat het spreekwoord “al doende leert men” op mij van toepassing is. In die periode heb ik ècht de basis gelegd voor al mijn kennis van nu. Alle ervaring die ik door de jaren heen opgedaan heb kan ik nu inzetten om prachtige en unieke producten voor jou te maken!

Geplaatst op Geef een reactie

Hoe het allemaal begon

Ik was denk ik een jaar of 12. Ik kon in de speelgoedwinkel tijden voor het schap met de Barbiekleertjes staan dromen. Uren wikken en wegen welk setje ik zou kopen van mijn zakgeld. Of misschien doorsparen voor die ene dure baljurk. Mijn moeder stelde een keer voor om zelf kleertjes te naaien. Daar is het allemaal begonnen.

Ze had een aantal patroonbladen met poppenkleertjes. Daar stonden ook een aantal patronen voor Barbiepoppen in. Samen met Ineke en mijn moeder dook ik de lappenmand in op zoek naar leuke stofjes voor de kleertjes.

De eerste paar keer hielp mijn moeder nog mee. Naaimachine inrijgen, patronen overnemen en stof knippen. Na een tijdje zaten Ineke en ik op woensdagmiddag zelf de kleertjes te naaien. Met een paar kleine aanpassingen en verschillende stofjes hadden we al snel een hele nieuwe garderobe bij elkaar genaaid!

De Barbiepoppen werden al snel gedegradeerd tot paspop. Het kleertjes maken op zich was eigenlijk nog veel leuker dan het spelen met de Barbies! Zo begon de liefde voor het naaien…